چیکا! اگر می‌توانستم در آن لحظات دست ببرم، قطعاً زمانش را طولانی‌تر می‌کردم. کاری می‌کردم که آن‌قدر در آن لحظات غرق شویم که فراموششان نکنیم. واژه‌ی «خوش‌بودن» را زیاد در زندگی روزمره استفاده نمی‌کنم، اما خوش‌بودن چیزی است که اینجا به دنبالش می‌گردم. حظ‌بردن از کارهای سرگرم‌کننده. خیلی برایم خوشایند است وقتی به عکس‌های آن روزها نگاه می‌کنم؛ بااینکه نمی‌توانستی چوب گلف را درست نگه داری اما در زمین گلف مینیاتوری لبخند کج‌ومعوجی به لب داشتی؛ یا وقتی به فروشگاه می‌رفتیم می‌خندیدی، با اینکه مجبور بودی داخل سبد چرخدار بنشینی. هرچقدر هم در تلاش برای رفع بیماری‌ات غرق شده بودیم باز هم برایت مهم نبود و سرت برای خوش‌گذرانی درد می‌کرد.
#پیدا_کردن_چیکا
#میچ_آلبوم
جدیدترین اثر میچ آلبوم نویسنده‌ی کتاب تحسین‌برانگیز #سه_شنبه_ها_با_موری به چاپ رسید. نویسنده در این کتاب نیز به روایت داستانی واقعی از بخشی از زندگی خود می‌پردازد. داستان آشنایی با دختربچه‌ای شگفت‌انگیز در هائیتی که برای کمک به بیماران به آنجا رفته بود.

اساسا آثار طراحی و معماری درباره ی نوع زندگی ای که به بهترین شکل در درون و اطراف خود متجلی می کنند با ما حرف می زنند. آن ها به ما از حال و هوای خاصی می گویند که می خواهند در ساکنان شان برقرار و تقویت کنند. در حالیکه ما را گرم نگه می دارند و با روش های مکانیکی کمک مان می کنند همزمان از ما دعوت می کنند که افرادی ویژه باشیم آن ها از چشم اندازی از خوشبختی سخن می گویند.

بنابراین زیبا توصیف کردن یک ساختمان نشان دهنده ی چیزی بیش از صرفا دلبستگی ای زیبایی شناختی است بلکه نشانه ی جذب شدن است به روش خاص از زندگی که این ساختار از طریق بام، دستگیره ی درها، قاب پنجره ها، پلکان و مبلمانش بر می انگیزد. احساسی از زیبایی نشانه ی دست یافتن به روش ترکیبی از مصالح است که با ایده های ویژه ی ما درباره یک زندگی خوب، همخوانی دارد.

معماری شادمانی

آلن دو باتن

ترجمه بهاره پژومند

نشر شمشاد

۱۹۶صفحه ۲۲۵۰۰۰ریال

ما همیشه با عشق فریب می خوریم، زخمی می شویم و گاهی غم بر وجودمان چیره می شود، اما باز هم عشق می ورزیم؛ و زمانی که با مرگ دست و پنجه نرم می کنیم، به گذشته نگاه می کنیم و به خودمان می گوییم: من بارها زجر کشیدم؛ گاهی اشتباه کردم، اما همیشه عشق ورزیدم.

آنها مثل سگ میدویدند؛ به یکدیگر غذا می دادند؛ با هم مست میشدن، باهم هشیار میشدند، باهم دعوا میکردند، یکدیگر را تنها میگذاشتند، از همدیگر خسته میشدند، یکدیگر را لوس میکردند، خودشان را برای هم لوس میکردند، از هم متنفرمیشدند، از هم فاصله می گرفتند، از نو شروع میکردند، یکدیگر را ناامید میکردند، تحسین میکردند، هم را ازنو میشناختند، تمام راه به هم کمک میکردند و بویژه یاد گرفتند که در همه حال سرشان را بالا نگه دارند. آن ها زندگی میکردند.

خلاصه‌ی داستان:

رمان «بیلی» اثر آنا گاوالدا به عنوان پرفروش ترین در فرانسه، به روایت داستان دو جوان، به نام های بیلی و فرنک می پردازد؛ که در گردنه ای در کوه های ساون گیر کرده اند. یک یادآوری استادانه از عصر حاضر در پاریس و داستان تکان دهنده دوستی.

با تاریکی هوا، بیلی داستان هایی درباره زندگی خودشان تعریف می کند تا خودش و فرنک را آرام کند. به صورت متناوب داستان به بیان خاطرات کودکی دو شخصیت و معضلاتشان می پردازد.

آنها هر دو زخمی هستند فرنک بیشتر و بیلی کمتر مجروح شده است. فرنک به نظر می‌رسد از شدت جراحات هوشیاری خود را رفته رفته از دست می‌دهد و با فرا رسیدن شب در نهایت بی هوش می‌شود. بیلی سعی می‌کند که با مرور خاطرات، خود را در کنار او آرام و بیدار نگه دارد تا با سرزدن سپیده به دنبال کمک برود.

بیلی دختری از یک خانواده‌‌ی کولی است که همراه پدر نامتعادل و متوهم و نامادری دائم الخمرش زندگی می‌کند. او در دوره‌‌ی دبیرستان با فرنک آشنا می‌شود که او نیز با پدر و مادری نامتعادل زندگی می‌کند. آن‌ها در حومه‌‌ی پاریس زندگی می‌کنند. اما آن‌ها مانند پدر و مادر و اطرافیان خود نیستند و سعی میکنند خود را از این ورطه نجات دهند و زندگی متفاوتی را خلق کنند. پاریس رویای آن‌ها است. اما به نظر می‌رسد که این راه برای آنان در این محیط به این سادگی نیست.

سرزمینی که مردمانش مشروب می‌خورند، زیادی سیگار می‌کشند، سرنوشت شان را به دست قرعه کشی‌ها می‌سپارند و فقرِ خود را برای خانواده‌ها و حیواناتشان به جای می‌گذارند. دنیایی که در آن همه به یک روش خودکشی می‌کنند: آهسته خودسوزی می‌کنند و ضعیف ترین‌ها را پاسوز خود می‌کنند.

عکس و متن: @smaeslami

بدون آنکه به نقاشی نگاه کنم ،اعتراف را میخوانم: هیچ وقت اجازه نمیدهم کسی مرا بدون آرایش ببیند.از روزی میترسم که بمیرم و به هنگام تشییع جنازه چهره ام بدون آرایش باشد.البته من یقین دارم که سوزانده میشوم زیرا لغزش های زیادی داشتم که مطمئنم پس از مرگ ،دامن گیرم میشود.

کتاب “اعتراف” دومین اثری بود که از خانم کالین هوور خوندم و میتونم بگم که مثل اثر قبلی ساده و روان بود .و داستانِ کتاب رو دوست داشتم.

“کالین هوور” نویسنده ی داستان های پیچیده و فلسفی و معما گونه نیست

پس اگر دنبال رمانی با این صفات هستید ، نوشته های خانم هوور انتخاب شما نیستن.

این کتاب توسط “گودریدز” جایزه ی بهترین کتاب از نگاه خوانندگان رو گرفت.و از پرفروش های #نیویورک_تایمز بود.

ماجرای کتاب هم درمورد دختریه که بصورت ناخواسته با نقاشی مرموز وارد رابطه ی عاطفی میشه و…

متن و عکس: @hasti_daily_reads

۶۶ ص.

یک بازاریاب موفق باید واقع بین باشد و فروش خود را با شرایط روز تطبیق دهد. اغلب مردم خریدار کالا نیستند، بلکه اغلب نام آن را می خرند. و از بُعد دیگری می‌توان گفت که مردم خریدار کالا نیستند، بلکه به جای آن منافع آن کالا برایشان مهم است و آن را می‌خرند.

کالا هر اندازه که خوب باشد به خودی خود فروش نمی‌رود و اینجاست که یک بازاریاب خوب می‌تواند هنر خود را نشان دهد و آن کالا را به دست مصرف‌کننده برساند.

بحث فروش با بازاریابی فرق دارد به طوری که فروش یک بار صورت می‌گیرد اما بازاریابی با فروش را دوباره و دوباره و می‌توان گفت…

نویسنده: ناهید سدیدی

۴۸۴ ص.

بیشتر شب ها کابوس می بینم، ولی یک شب فقط یک شب کنار کلبه ای جنگلی دیدمش.

ریش و مویش بلند شده بود. سمت چپ سرش به اندازه ی یک نارنگی تو رفته بود و مو نداشت.

صدای رودخانه و مع مع ضعیف بزغاله هم می آمد. خوابم را برای کسی تعریف نکردم.

امیدوارم رویای صادقه باشد. ولی نمی خواهم بی خودی به بچه ها و خاله هم امید بدهم.

منتظر پایان جنگم. بالاخره تمام می شود.

مثل همه ی جنگ ها!

نویسنده: سیده مهسا عالی

۷۸ ص.

تو را در خط به خط کتاب هایی که تا کنون خواندم جست و جو کردم و به هر کجا سفر کردم اثری از تو نیافتم.

تو را نه در اقیانوس، نه در جزیره، نه در قطب شمال، نه در کره ماه ندیدم.

با چه هدفی این جعبه را جلوی درب خانه ام گذاشتی؟ کتاب را که برداشتم پیغامی رسید، نگران نباش کتاب را که باز کنی مرا خواهی دید امان این را بدان که من در خط به خط کتابهایی که خواندی حضور داشتم اما مرا ندیدی.

ایشالا صد و بیست ساله شی..

صد و بیست سال نهایت زندگی تو این دوره زمونست

فقط چن لحظه فکر عمیق میتونه این دعا رو به غلیظ ترین نفرین تبدیل کنه

اونم وقتی که تصور میکنی صد و بیست سالته و همه عزیز ترین افراد زندگیت و از دست دادی اون موقعه که حتی صد و بیست ثانیه هم برات تحملش سخته

حالا تصور کنیم به وجود بیماری به نام پیرنشدن حتی قرنها و قرنها….